Point Break (1991) คลื่นบ้ากระแทกคลื่นบ้า

สำหรับหนังเรื่องนี้ก็ถือเป็นอีกหนึ่งผลงานทำเงินครับ โกยไป $83.5 ล้านจากทั่วโลก เป็นงานแจ้งเกิดให้ผู้กำกับหญิงเหล็ก Kathryn Bigelow และอำนวยการสร้างโดย James Cameron ซึ่งตอนนั้นทั้งสองคนเป็นสามีภรรยากันครับ (ก่อนจะหย่ากันในอีกไม่นานต่อมา) เรื่องเริ่มเมื่อมีโจรกลุ่มหนึ่งใส่หน้ากากประธานาธิบดีเข้าไปกวาดเงิน ปล้นธนาคารอย่างอุกอาจ จนทาง FBI ตัดสินใจส่งเจ้าหน้าที่สองนายอันได้แก่ จอห์นนี่ ยูท่าห์ (Keanu Reeves) และ แองเจโล เพพพาส (Gary Busey) เข้ามาตามร่องรอย พอสืบไปสืบมาก็พบหลักฐานชี้ว่า พวกโจรกลุ่มนี้น่าจะเป็นนักเล่นเซิร์ฟบอร์ด และพวกเขาก็พบกลุ่มผู้ต้องสงสัยครับ เป็นพวกนักเล่นเซิร์ฟจอมระห่ำกล้าตายและแหกคอก นำโดย โบดี้ (Swayze) ซึ่งจอห์นนี่ก็ต้องแทรกซึมเข้าไปเพื่อตรวจสอบว่าใช่คนกลุ่มนี้จริงหรือไม่ และระหว่างนั้นมิตรภาพระหว่างจอห์นนี่กับโบดี้ก็ค่อยๆ ก่อตัวครับ นอกจากนี้ลึกๆ แล้ว จอห์นนี่ก็ชอบวิถีชีวิตแบบระห่ำไร้กฎของพวกโบดี้เหมือนกัน... อันนำมาสู่การตัดสินใจครั้งสำคัญ ว่าจอห์นนี่จะเลือกหันหลังให้กฎหมาย หันมาใช้ชีวิตแบบระห่ำ หรือโยนโอกาสแห่งการใช้ชีวิตอิสระทิ้งไป แล้วจับพวกโบดี้เข้าคุก เป็นอีกหนึ่งหนังแอ็กชันที่ไม่เลวครับ Swayze ก็ถ่ายทอดบทนักเซิร์ฟท้าตายได้ดีทีเดียว ในขณะที่ Reeves อาจยังไม่เด่นสักเท่าไร ยังเล่นแข็งๆ อยู่น่ะครับ ดีที่ได้ดาราฝีมือเก๋าอย่าง Busey มาช่วยเสริมไว้ ส่วนนางเอกของเรื่องที่รับบทโดย Lori Petty ก็ดูเหมาะเป็นนักเซิร์ฟดีครับ แต่รูปลักษณ์อะไรอาจไม่ดึงดูดสายตาคุณผู้ชายสักเท่าไร เพราะดูเธอแมนยังกับผู้ชายยังไงยังงั้นเลย ครับ เป็นหนังที่ดูเอามันส์ได้ แต่ก็ไม่ได้ติดใจขนาดต้องดูซ้ำ ยกเว้นถ้าคุณเป็นนักเซิร์ฟน่ะครับ อาจจะชื่นชอบและเข้าใจแนวคิดแบบเปี่ยมเสรีของพวกโบดี้ก็ได้ นอกนั้นก็ดูเอาเพลินๆ มีสาระว่าด้วยชีวิตมาเจือนิดๆ ไม่ผิดหวังน่ะครับว่างั้นเถอะ มาต่อที่เกร็ดหนังนิดๆ นะครับ ว่าตอนแรกนั้น คู่ดาราที่จะมาแสดงไม่ใช่ Swayze และ Reeves หรอกครับ แต่เป็น Matthew Broderick และ Charlie Sheen ส่วนคนกำกับก็คือ Ridley Scott แต่ทีนี้พอคนอำนวยการสร้างเป็น James Cameron เขาก็เลยมอบเก้าอี้ผู้กำกับให้ภรรยาในขณะนั้นของเขาแทนน่ะครับ (ทำให้เป็นธุรกิจในครัวเรือนสักหน่อย) จริงๆ แล้วการที่ Bigelow ลงมาทำหน้าที่กำกับ ถือเป็นผลดีต่อหนังมากกว่าครับ เพราะสไตล์การถ่ายทอดเรื่องราวของ Bigelow นั้น ค่อนข้างมีเอกลักษณ์ที่น่าสนใจ เพราะเธอถ่ายทอดเรื่องราวมิตรภาพระหว่างผู้ชายผ่านมามุมมองของหญิงเหล็กเช่น เธอ ทำให้ได้มุมมองที่แฝงด้วยอารมณ์ความรู้สึกลงไปด้วย อย่างประเด็นที่จอห์นนี่สนใจชีวิตที่เปี่ยมเสรีของนักเซิร์ฟเป็นต้น มันคือมุมมองที่เล่นกับอารมณ์ความรู้สึกมากกว่าเหตุผลน่ะครับ เพราะถ้าหากลองว่าหนังเรื่องนี้กำกับโดยผู้ชาย ผมว่าโทนมันต้องเป็นอีกแบบหนึ่ง นั่นคือจะเปี่ยมด้วยมิตรภาพแบบศักดิ์ศรี แต่จะไม่มีประเด็นทางเลือกและอารมณ์มากเท่านี้ แล้วแต่ล่ะนะครับ ถ้าคุณชอบหนังแนวคู่หูคู่ฮาบ้าไป แอ็กชันไป แบบ Rush Hour หรือ Bad Boys อาจจะเฉยๆ กับเรื่องนี้ เพราะมันค่อนข้างกระเดียดไปทางจริงจังมากหน่อย แต่ถ้าคุณชอบสไตล์ระห่ำแบบหนักๆ ซะหน่อยล่ะก็ เชิญทัศนาได้เลยครับ